تاریخچه و خاستگاه
موادِ دیرپا، خوراکی با نامِ ثبت‌شدهٔ بعدی
ایران · خوراکِ دامداران و سفره‌های قاجاری
نانوایی ایرانی در حدود سال ۱۸۵۰. این عکس پنجره‌ای به فرهنگ خوراک روزمرهٔ دورهٔ قاجار است و تصویر غذای نهایی نیست.
عکاس ناشناس · ویکی‌مدیا کامنز · مالکیت عمومیردپای تاریخی
کشک بادمجان دو مادهٔ ریشه‌دار در فرهنگ خوراک ایران را کنار هم می‌آورد: بادمجان و کشک، فرآورده‌ای لبنی و ترش با ماندگاری بالا. نوشته‌های فارسیِ قرون میانه شیوه‌های آماده‌کردن بادمجان را ثبت کرده‌اند و منابع متأخرتر نام این خوراک ترکیبی را به‌صراحت آورده‌اند.
خاستگاه و گسترش
ایرانیکا خاستگاه گیاهی بادمجان را در جنوب آسیا می‌داند و ورود زودهنگام اما نامشخص آن به سرزمین‌های ایرانی را ثبت می‌کند. همین دانشنامه کاربرد کشک را میان جوامع شبانیِ ایرانی‌زبان توضیح می‌دهد و سفره‌های دورهٔ قاجار نیز کشک بادمجان را در میان غذاهای همراهِ سفره نام می‌برند.
نقشه‌ای رنگ‌آمیزی‌شده از جان پینکرتون، سال ۱۸۱۸. مرزها و نام‌های تاریخی متعلق به زمان خود نقشه‌اند؛ نشان روی آن راهنمای جغرافیای خوراک است، نه ادعایی دربارهٔ مرزها.
این نشانگر به یک سنت گستردهٔ آشپزی ایرانی اشاره دارد، نه نقطهٔ اثبات‌شدهٔ پیدایش.
جان پینکرتون · ویکی‌مدیا کامنز · مالکیت عمومیبر سفرهٔ ایرانی
کشک بادمجان از خوراک‌های شناخته‌شدهٔ ایرانی است که گرم، به‌عنوان پیش‌غذا، غذای اشتراکی یا وعده‌ای سبک با نان سرو می‌شود. بافت نهایی می‌تواند کمی درشت یا تقریباً یکدست باشد و تزیین روی آن بخشی از طعم و ظاهر سنتی غذاست.